Rond half vijf 's morgens komen we aan op Suvarnabhumi. We hebben een heel rustige vlucht gehad, maar van slapen is er niets in huis gekomen. Tegen half zes staan we buiten. We nemen de shuttle bus naar het transportation center, vanwaar de lokale bussen vertrekken naar de stad. Aangezien we onmiddellijk naar Kanchanaburi doorreizen, dienen we bus 556 naar de southern busterminal te nemen. De eerste vertrekt pas over een paar uur. Geen probleem we installeren ons op een bankje en proberen even wat te slapen. Ondanks het feit dat het nog vroeg is, is het al behoorlijk warm. Ik snuif de gekende Bangkokgeur op, een weeë mix van kruiden en uitlaatgassen. Binnen het half uur zijn we kletsnat .... sauna .... Ach ja, we wisten dat april een hete maand zou zijn. Na enkele uren komt onze bus aan, we kopen een ticketje en installeren ons. Het verkeer in Bangkok zit potdicht en het duurt dan ook wel even vooraleer we de southern bus terminal bereiken. Daar is het EEN DRUKTE VAN JEWELSTE .... jawadde. De vermoeidheid in combinatie met de hitte en de drukte doet ons draaien ... ik denk dat we daar wat beduusd hebben staan kijken. Een Thaise heer vroeg waar we heen moesten, wij antwoordden kanchanaburi en voor we het wisten werden we een bus opgeduwd die blijkbaar destination kanchanaburi had. Een gammel ding. Een beetje bijgekomen beseften we dat we helemaal niet op de bus zaten die we van plan waren te nemen. Nee, wij luxebeesten zouden met een eerste klasse bus reizen, met airco en beenruimte die ons in speedtempo - zonder tussenstops - naar onze bestemming zou brengen. Maar goed we zaten nu op deze bus en het ontbrak ons aan energie om af te stappen en ons opnieuw in die mierennest te wagen. Op een half uurtje zat de bus tjokvol en vertrokken we. De busreis bleek hilarisch fun te zijn. Slapen was uitgesloten aangezien we op elkaar gepakt zaten en er elke minuut TOET TOET TOET - zeer LUID - weerklonk. Er werd dan maar besloten het getoeter te overstemmen met de tv, waarop een thais karaokenummer draaide dat keer op keer op keer op keer op keer werd herhaald. Om de vijf minuten werd er gestopt en stapten mensen op en af. Tegen dat tempo zouden we s avonds nog niet in Kanchanaburi zijn. De slappe lach maakte zich meester van ons en we hebben gegierd van het lachen. Go with the flow. Het was plezant. Na vele uren kwamen we aan in kanchanaburi als opgevouwen accordeonnetjes en belden we naar ons guesthouse. Binnen de vijf minuten werden we opgehaald en herkend zonder dat we ook maar 1 persoonsbeschrijving hebben gegeven. We verbleven in PLOY Guest House, een FANTASTISCH HOTELLETJE. Niets dan Lof. Ondanks het feit dat we super moe waren- bijna 48 uur wakker - besloten we toch nog even op verkenning te gaan en iets te gaan drinken. We eindigden in de Buddha bar ... super wijs ... leve Bob Marley. 
. In de namiddag rijden we verder naar death realway, waar we een treintocht zullen maken langs een pas en door de jungle. Het treintje komt echter niet opdagen wegens een panne. 
Er wordt ons voorgesteld een olifanttocht in de plaats te doen en hen een wasbeurt te geven in de river kwai. Nu, een olifant wassen in de River Kwai is een hele onderneming. Aangezien ze super graag kopje onder gaan is het een ware kunst op de olifant te blijven zitten. Kijk maar naar A. 
.
